Losjesweg blad 23
De Echte Man.
Beste Douwe,
Je zult nooit raden wat er nu aan de hand is.
Probeer het maar niet.
Sinds de Adams familie ( Je weet wel , de naturisten) naast ons is komen wonen, gedraagt mijn man zich alsof hij de hoofdrol heeft in een spionagefilm.
De buren hebben een schutting die zo hoog is dat zelfs de giraffen in de dierentuin er jaloers op zouden zijn.
Maar nu heeft mijn man de trampoline ontdekt , die we voor de kinderen hebben ontdekt.
En op zonnige dagen ?
Oh, dan springt hij hoger dan de koersen op de beurs.
En het wordt nog gekker.
Hij neemt zijn fototoestel of zijn iPhone mee en ik zweer dat hij meer selfies maakt dan een tiener op een popconcert.
Ik vraag me af of hij een tweede carriére overweegt als paparazzi of dat hij zijn evenwicht test.
Zeg , Douwe , wat is jouw professionele advies.
Ellie F.
Dag Ellie,
Al die beweging is goed voor hem.
Maar toch ook gevaarlijk, dus ik adviseer de trampoline in te ruilen voor een hobbelpaard met een lage sprong ?
Douwe Schat. +++++++++++++++
Beste Douwe,
Je zult nooit raden wat er nu aan de hand is.
Probeer het maar niet.
Sinds de Adams familie ( Je weet wel , de naturisten) naast ons is komen wonen, gedraagt mijn man zich alsof hij de hoofdrol heeft in een spionagefilm.
De buren hebben een schutting die zo hoog is dat zelfs de giraffen in de dierentuin er jaloers op zouden zijn.
Maar nu heeft mijn man de trampoline ontdekt , die we voor de kinderen hebben ontdekt.
En op zonnige dagen ?
Oh, dan springt hij hoger dan de koersen op de beurs.
En het wordt nog gekker.
Hij neemt zijn fototoestel of zijn iPhone mee en ik zweer dat hij meer selfies maakt dan een tiener op een popconcert.
Ik vraag me af of hij een tweede carriére overweegt als paparazzi of dat hij zijn evenwicht test.
Zeg , Douwe , wat is jouw professionele advies.
Ellie F.
Dag Ellie,
Al die beweging is goed voor hem.
Maar toch ook gevaarlijk, dus ik adviseer de trampoline in te ruilen voor een hobbelpaard met een lage sprong ?
Douwe Schat. +++++++++++++++
Hé ?
Moet je kijken.
Moet je kijken.
De Doos van Toos.
Vandaag een brief, die ik persoonlijk meer een advies vindt voor een leuk uitje.
En ik heb even op het internet gekeken of er echt blotenvoetenpaden bestonden en ja hoor.
Maar lees zelf maar, misschien is het wat voor je.
Toos.
Geachte meneer Han,
Ach Nederland heeft zo veel te bieden.
Weet je dat er in Nederland en in België dertig blotenvoetenpaden zijn.
Hoe heerlijk is dat , wandelen en je rechtstreeks verbonden voelen met moeder aarde .
De grond is zorgvuldig samengesteld uit stenen, klei en water.
Hoe heerlijk de eerste stap met je tenen vrijgelaten in de lucht.
Je voelt de gladde stenen en het gras dat je kriebelt , de klei doet je glijden en je voelt je als een kunstschaatser op blote voeten.
Steeds weer een nieuwe uitdaging en dan de stukken met modder en water , waar je sierlijk balanceerd , sierlijk als een flamingo.
En bij het einde van het blotevoetenpad staat een teiltje en borstel voor het verwijderen van de modder tussen je tenen.
Het is druk daar, want er is maar één borstel.
Maar waar doe je het vooral voor ?
Wel aan het einde van het pad staat de ouderwetse ijscoman , echt een oase.
Daar vind je nog het ouderwetse schepijs.
Het wordt een gigantisch ijsje en je moet hard werken want het moet niet gesmolten zijn bij de laatste lik.
Als ik weer terug bij mijn schoenen kom , dan zit er een formulier in.
Je schrikt even, maar gelukkig is het een uitnodiging voor het Blotenvoetenbal , met zonder schoenen.
Wies T.
+++++++++++++++++
Vandaag een brief, die ik persoonlijk meer een advies vindt voor een leuk uitje.
En ik heb even op het internet gekeken of er echt blotenvoetenpaden bestonden en ja hoor.
Maar lees zelf maar, misschien is het wat voor je.
Toos.
Geachte meneer Han,
Ach Nederland heeft zo veel te bieden.
Weet je dat er in Nederland en in België dertig blotenvoetenpaden zijn.
Hoe heerlijk is dat , wandelen en je rechtstreeks verbonden voelen met moeder aarde .
De grond is zorgvuldig samengesteld uit stenen, klei en water.
Hoe heerlijk de eerste stap met je tenen vrijgelaten in de lucht.
Je voelt de gladde stenen en het gras dat je kriebelt , de klei doet je glijden en je voelt je als een kunstschaatser op blote voeten.
Steeds weer een nieuwe uitdaging en dan de stukken met modder en water , waar je sierlijk balanceerd , sierlijk als een flamingo.
En bij het einde van het blotevoetenpad staat een teiltje en borstel voor het verwijderen van de modder tussen je tenen.
Het is druk daar, want er is maar één borstel.
Maar waar doe je het vooral voor ?
Wel aan het einde van het pad staat de ouderwetse ijscoman , echt een oase.
Daar vind je nog het ouderwetse schepijs.
Het wordt een gigantisch ijsje en je moet hard werken want het moet niet gesmolten zijn bij de laatste lik.
Als ik weer terug bij mijn schoenen kom , dan zit er een formulier in.
Je schrikt even, maar gelukkig is het een uitnodiging voor het Blotenvoetenbal , met zonder schoenen.
Wies T.
+++++++++++++++++
Wetenschapsrubriek
Professor Steenbreek was een denker, je hebt van die mensen.
Je kunt het vaak al zien aan de vorm van hun hoofd.
Hij vroeg zich af of hij ook in een vorig leven had bestaan en zich daar ook nuttig had gemaakt voor de samenleving .
Net zoals hij zich nu als vrijwilliger zeer nuttig maakte in het bestuur van de Internationale Paaldans Vereniging , het IPV.
Op een dag , terwijl hij door de digitale archieven van het internet surfte , besloot hij een exeriment uit te voeren.
Hij uploadde een portret van zichzelf naar een zoekmachine , half verwachtend dat er niets zou gebeuren.
Tot zijn verbazing verscheen er een afbeelding op het scherm , die hem bekend voorkwam .
Het was een schilderij , maar niet zo maar een schilderij- het was de Nachtwacht van Rembrandt .
En daar tussen de schutter , stond een figuur die sprekend op hem leek.
Met brede hoed en een musket in de hand keek hij stoïcijns de kamer in.
Steenbreek kon zijn ogen niet geloven . Was hij soms een reïncarnatie van een van de schutters.
Of had Rembrandt een visioen van de toekomst gehad toen hij het schilderij maakte
Hoe het ook zij, Steenbreek besloot dat het tijd was voor een onderzoek.
Hij zou terugkeren naar de 17e eeuw , zich aansluiten bij de schutterij en zijn plaats innemen op het beroemde schilderij.
Hij zegde zijn lidmaatschap bij het IPV op om meer tijd te hebben en vond na jaren werken de tijdmachine uit.
Jammer , want bij de eerste test verdween hij gelijk met tijdmachine en al.
Wat hadden we graag meer geweten?
Of Steenbreek er gekomen is , dat weten we niet door die plotselinge verdwijning.
Wel vinden sommige kunstkenners dat de schutter op de Nachtwacht iets slimmer lijkt.
Zelf kan ik dat niet ontdekken.
Archie.
+++++++++++++
Professor Steenbreek was een denker, je hebt van die mensen.
Je kunt het vaak al zien aan de vorm van hun hoofd.
Hij vroeg zich af of hij ook in een vorig leven had bestaan en zich daar ook nuttig had gemaakt voor de samenleving .
Net zoals hij zich nu als vrijwilliger zeer nuttig maakte in het bestuur van de Internationale Paaldans Vereniging , het IPV.
Op een dag , terwijl hij door de digitale archieven van het internet surfte , besloot hij een exeriment uit te voeren.
Hij uploadde een portret van zichzelf naar een zoekmachine , half verwachtend dat er niets zou gebeuren.
Tot zijn verbazing verscheen er een afbeelding op het scherm , die hem bekend voorkwam .
Het was een schilderij , maar niet zo maar een schilderij- het was de Nachtwacht van Rembrandt .
En daar tussen de schutter , stond een figuur die sprekend op hem leek.
Met brede hoed en een musket in de hand keek hij stoïcijns de kamer in.
Steenbreek kon zijn ogen niet geloven . Was hij soms een reïncarnatie van een van de schutters.
Of had Rembrandt een visioen van de toekomst gehad toen hij het schilderij maakte
Hoe het ook zij, Steenbreek besloot dat het tijd was voor een onderzoek.
Hij zou terugkeren naar de 17e eeuw , zich aansluiten bij de schutterij en zijn plaats innemen op het beroemde schilderij.
Hij zegde zijn lidmaatschap bij het IPV op om meer tijd te hebben en vond na jaren werken de tijdmachine uit.
Jammer , want bij de eerste test verdween hij gelijk met tijdmachine en al.
Wat hadden we graag meer geweten?
Of Steenbreek er gekomen is , dat weten we niet door die plotselinge verdwijning.
Wel vinden sommige kunstkenners dat de schutter op de Nachtwacht iets slimmer lijkt.
Zelf kan ik dat niet ontdekken.
Archie.
+++++++++++++
De schutter gaat tevreden naar huis.
De laatste hand aan de tijdmachine.
De Doos van Toos,
Er ligt weer een brief in de doos , zo te zien van een belangrijk man.
Dus snel geopend.
Toos.
Geachte mijnheer Han,
Oh , wat een vreugde met AI aan mijn zij !
Vroeger kon ik geen rechte lijn trekken , zelfs niet als ik het probeerde met een lineaal en een stel gebeden.
Maar kijk eens aan , met de hulp van mijn trouwe ai genoot , creëer ik kunstwerken die zo verbluffend zijn , dat zelf Anton Heyboer een puntje kan zuigen aan mijn digitale penseelstreken.
Het leven is een feestje met AI , vooral van de slimme AI-spiegel.
Deze wonderlijke spiegel tovert mijn reflectie om tot een versie van twintig jaar geleden.
Plotseling zie ik er uit alsof ik net van de middelbare school kom, met een gezicht zo glad als een babybilletje.
Ik voel me weer jong en waag me zelfs aan het staan op één been, net als in die goede oude tijd.
En wat denk je ?
Iedereen om me heen voelt zich herboren alsof we allemaal een slokje hebben genomen van de fontein der jeugd.
Maar toen op een onheilspellende dag vorige maand , gebeurde het ondenkbare , een... internetstoring.
Tranen vloeiden rijkelijk toen de harde realiteit in ons gezicht staarde.
Het aantal zelfmoorden piekte en iedereen dacht "Even Apeldoorn bellen ".
Weet je misschien moeten we helemaal niet in de spiegel kijken .
Ouder worden is een privilege , een medaille van eer die je verdient met de jaren.
En toen nog erger zag ik , dat mijn spiegelbeeld geen schaduw meer had.
Voor de meeste mensen geen big deal, maar voor mij , de Directeur van het Aardgas, een regelrechte ramp.
Zoveel mensen die in mijn schaduw willen staan, en nu ....niets.
En als of dat nog niet genoeg was , gaat ook de gaskraan dicht.
Daar sta je dan met je goede gedrag terwijl je imperium langzaam wegglijdt.
Willem H. (voormalig?) Directeur van het Aardgas.
+++++++++++++++
Er ligt weer een brief in de doos , zo te zien van een belangrijk man.
Dus snel geopend.
Toos.
Geachte mijnheer Han,
Oh , wat een vreugde met AI aan mijn zij !
Vroeger kon ik geen rechte lijn trekken , zelfs niet als ik het probeerde met een lineaal en een stel gebeden.
Maar kijk eens aan , met de hulp van mijn trouwe ai genoot , creëer ik kunstwerken die zo verbluffend zijn , dat zelf Anton Heyboer een puntje kan zuigen aan mijn digitale penseelstreken.
Het leven is een feestje met AI , vooral van de slimme AI-spiegel.
Deze wonderlijke spiegel tovert mijn reflectie om tot een versie van twintig jaar geleden.
Plotseling zie ik er uit alsof ik net van de middelbare school kom, met een gezicht zo glad als een babybilletje.
Ik voel me weer jong en waag me zelfs aan het staan op één been, net als in die goede oude tijd.
En wat denk je ?
Iedereen om me heen voelt zich herboren alsof we allemaal een slokje hebben genomen van de fontein der jeugd.
Maar toen op een onheilspellende dag vorige maand , gebeurde het ondenkbare , een... internetstoring.
Tranen vloeiden rijkelijk toen de harde realiteit in ons gezicht staarde.
Het aantal zelfmoorden piekte en iedereen dacht "Even Apeldoorn bellen ".
Weet je misschien moeten we helemaal niet in de spiegel kijken .
Ouder worden is een privilege , een medaille van eer die je verdient met de jaren.
En toen nog erger zag ik , dat mijn spiegelbeeld geen schaduw meer had.
Voor de meeste mensen geen big deal, maar voor mij , de Directeur van het Aardgas, een regelrechte ramp.
Zoveel mensen die in mijn schaduw willen staan, en nu ....niets.
En als of dat nog niet genoeg was , gaat ook de gaskraan dicht.
Daar sta je dan met je goede gedrag terwijl je imperium langzaam wegglijdt.
Willem H. (voormalig?) Directeur van het Aardgas.
+++++++++++++++
Edvard Munch , die slanke kerel met een voorliefde voor kleurijke sjaals , had net een gezellige avond met zijn maten achter de rug en strompelden over de brug naar huis.
Edvard , iets minder stabiel op zijn benen, bleef een beetje achter en kreeg een plotselinge drang om te schilderen.
"Vi far en til " zongen zijn vrienden , wat betekent " We nemen er nog één.
Het onweer naderde en het bliksemde al . En niet zo'n klein beetje.
Wat een spektakel , dat moet ik vastleggen dacht Edvard ,
dit moet ik vastleggen. En hij nam alles op met zijn schildersoog.
Hij voelde de lading in de lucht en bij een bliksemflits schreeuwde hij zijn angst uit.
Thuisgekomen , nog drijfnat rende hij naar zijn atellier en schilderde zijn bekendste werk , De Schreeuw.
Het was zo'n hit dat hij besloot , waarom stoppen bij één.
Dus schilderde hij er nog drie, voor allle zekerheid.
Net als Van Gogh , die niet genoeg had van één portie aardappeleters .
Neem nu Hugo de Groot die zijn boekenkist-truc meer dan eens uithaalde
En nu zijn er in de musea , vier boekenkisten en één van de vier is misschien de originele.
Maar de enige echte schreeuw is die waar Edvard het hardst schreeuwde.
Mijnheer Han.
Geachte mijnheer Han,
Het is ons ter ore gekomen ,dat u het meesterwerk van Edvard Munch heeft gereduceerd tot een onderwerp van spot en lichtzinnigheid.
De Schreeuw is veel meer dan een anekdotische afbeelding , maar een diepgaande expressie van existentiële angst en menselijk lijden , een visueel symbool van innerlijke onrust van de mensheid .
De vergelijking mer een dronken escapade is niet alleen ongepast , maar ook een belediging van de kunstgemeenschap en Munch ' s nalatenschap.
Wij eisen dat u uw woorden heroverweegt .
Wij hopen dat u in de toekomst respect kan opbrengen voor de kunstwerken , die de diepten van de menselijke ervaring verkennen.
Namens de Wassenaarse school .
Freule Cecile.
Hoogwelgeboren Vrouwe Cecile,
Ik heb uw brief ontvangen en ik moet zeggen , het was op zich een kunstwerk met een gevoel voor dramatiek.
Ik beloof dat ik bij mijn volgende kunstbeschouwingen een traan zal laten en plechtig zal knikken.
Toch denk ik even dat zelfs Mona Lisa er uit ziet alsof ze een geheimpje heeft.
Misschien was het wel een binnenpretje.
Mijnheer Han ++++++++++++++
Edvard , iets minder stabiel op zijn benen, bleef een beetje achter en kreeg een plotselinge drang om te schilderen.
"Vi far en til " zongen zijn vrienden , wat betekent " We nemen er nog één.
Het onweer naderde en het bliksemde al . En niet zo'n klein beetje.
Wat een spektakel , dat moet ik vastleggen dacht Edvard ,
dit moet ik vastleggen. En hij nam alles op met zijn schildersoog.
Hij voelde de lading in de lucht en bij een bliksemflits schreeuwde hij zijn angst uit.
Thuisgekomen , nog drijfnat rende hij naar zijn atellier en schilderde zijn bekendste werk , De Schreeuw.
Het was zo'n hit dat hij besloot , waarom stoppen bij één.
Dus schilderde hij er nog drie, voor allle zekerheid.
Net als Van Gogh , die niet genoeg had van één portie aardappeleters .
Neem nu Hugo de Groot die zijn boekenkist-truc meer dan eens uithaalde
En nu zijn er in de musea , vier boekenkisten en één van de vier is misschien de originele.
Maar de enige echte schreeuw is die waar Edvard het hardst schreeuwde.
Mijnheer Han.
Geachte mijnheer Han,
Het is ons ter ore gekomen ,dat u het meesterwerk van Edvard Munch heeft gereduceerd tot een onderwerp van spot en lichtzinnigheid.
De Schreeuw is veel meer dan een anekdotische afbeelding , maar een diepgaande expressie van existentiële angst en menselijk lijden , een visueel symbool van innerlijke onrust van de mensheid .
De vergelijking mer een dronken escapade is niet alleen ongepast , maar ook een belediging van de kunstgemeenschap en Munch ' s nalatenschap.
Wij eisen dat u uw woorden heroverweegt .
Wij hopen dat u in de toekomst respect kan opbrengen voor de kunstwerken , die de diepten van de menselijke ervaring verkennen.
Namens de Wassenaarse school .
Freule Cecile.
Hoogwelgeboren Vrouwe Cecile,
Ik heb uw brief ontvangen en ik moet zeggen , het was op zich een kunstwerk met een gevoel voor dramatiek.
Ik beloof dat ik bij mijn volgende kunstbeschouwingen een traan zal laten en plechtig zal knikken.
Toch denk ik even dat zelfs Mona Lisa er uit ziet alsof ze een geheimpje heeft.
Misschien was het wel een binnenpretje.
Mijnheer Han ++++++++++++++
De aardappeleters.
De Schreeuw
Oma Stobbe lost het op.
Truus Spetter was allesbehalve blij met haar naam.
Gelukkig wist ze mij te vinden en we losten het goed op.
Ze was door haar naam het mikpunt van menig grapje en elke keer dat iemand haar achternaam vroeg , kleurde haar gezicht roder dan een tomaat.
Ze probeerde haar naam uit te spreken in sneltreinvaart ,
Maar dan kwam omvermijdelijk de vraag , "wat zei u "?
Gevolgd door een luid en duidelijk "SPETTER"
Dat was voor Truus de druppel die de emmer deed overlopen.
Ze zei, oma Stobbe , ik wil geen Spetter meer zijn.
We besloten haar naam te veranderen , maar dat vereiste groen licht van de ouders.
Want zeg nou zelf , je wilt toch niet als een buitenbeentje aan het kerstdiner verschijnen?
Voor elke letter die je verandert , moet je 632 euro neertellen.
Gelukkig was één letter genoeg voor een metamorfose .
Neem nu Yvette Wip . Verander de W in een K , en voila je hebt Yvette Kip , zo gewoon als kippensoep.
En zo verging het ook met Truus Spetter .
Haar verzoek werd ingewilligd ze huppelde vrolijk door het leven als Truus Kwetter.
Maar toen op een dag in de wachtkamer , riep een assistente : Mevrouw "Spetter"
Truus schrok zich een hoedje . 'ik ga niet, zo heet ik niet meer!' dacht ze stellig .
Toch met een gezicht als een boei stond ze op en volgde de assistente.
Oma Stobbe. ++++++++++++
Truus Spetter was allesbehalve blij met haar naam.
Gelukkig wist ze mij te vinden en we losten het goed op.
Ze was door haar naam het mikpunt van menig grapje en elke keer dat iemand haar achternaam vroeg , kleurde haar gezicht roder dan een tomaat.
Ze probeerde haar naam uit te spreken in sneltreinvaart ,
Maar dan kwam omvermijdelijk de vraag , "wat zei u "?
Gevolgd door een luid en duidelijk "SPETTER"
Dat was voor Truus de druppel die de emmer deed overlopen.
Ze zei, oma Stobbe , ik wil geen Spetter meer zijn.
We besloten haar naam te veranderen , maar dat vereiste groen licht van de ouders.
Want zeg nou zelf , je wilt toch niet als een buitenbeentje aan het kerstdiner verschijnen?
Voor elke letter die je verandert , moet je 632 euro neertellen.
Gelukkig was één letter genoeg voor een metamorfose .
Neem nu Yvette Wip . Verander de W in een K , en voila je hebt Yvette Kip , zo gewoon als kippensoep.
En zo verging het ook met Truus Spetter .
Haar verzoek werd ingewilligd ze huppelde vrolijk door het leven als Truus Kwetter.
Maar toen op een dag in de wachtkamer , riep een assistente : Mevrouw "Spetter"
Truus schrok zich een hoedje . 'ik ga niet, zo heet ik niet meer!' dacht ze stellig .
Toch met een gezicht als een boei stond ze op en volgde de assistente.
Oma Stobbe. ++++++++++++
De Doos van Toos,
Vandaag eens een brief van een echte Amsterdammer.
Wat een leuk volk daar want toevallig is Meneer Han ook een Amsterdammer. Dus niets dan goeds.
Toos,
Hé mijnheer Han,
Die sjieke meneren en mevrouwen in den Haag , met hun dure pakken , die flikken 't weer hé.
Ze komen aanzetten met zo'n deftig woord als participatiesamenleving.
Krijg nou wat , dat gooien ze gewoon in de troonreden , alsof 't niks is .
En niemand had een flauw idee wat die lui nou weer bedoelen.
Maar onze Alex , die riep 't zo uit zijn strot , zonder te stotteren, na een hele avond oefenen voor de spiegel, met een biertje erbij.
Wat het eigenlijk betekent ?
Als je 't zelf niet meer trekt , dan heb je Greet van tweehoog , die je rug komt boenen na 't douchen.
En Nelis , die ouwe gabber , komt langs met een pannetje snert als 't buiten guur is.
We moeten een beetje op elkaar passen, zeggen ze dan , na zo'n gesprek aan de keukentafel met de gemeente.
Stel je voor , je hebt geen eens een keukentafel .
Geen probleem , zeggen ze dan , je hebt buren en gabbers die je gaan helpen.
Dat zijn , mantelzorgers !
Mantelzorgers? Ik moest effe denken waar ik dat woord eerder gehoord had.
Oh ja, tussen mazzel en Mokum in m'n woordenboek.
Op Facebook had ik een leger van 16456 'vrienden"
Maar dan vraag je ze te helpen met verschonen en een wasje te doen en ze zijn ineens allemaal druk .
Lazer maar op !
Ik werd pislink , heb ze allemaal gedumpt en nou heb ik alleen nog m'n buren over.
Dus een tip van Flip: hou je buren te vriend, want je weet nooit wanneer je ze nodig hebt.
Flip de K.
++++++++++++++++++++
Vandaag eens een brief van een echte Amsterdammer.
Wat een leuk volk daar want toevallig is Meneer Han ook een Amsterdammer. Dus niets dan goeds.
Toos,
Hé mijnheer Han,
Die sjieke meneren en mevrouwen in den Haag , met hun dure pakken , die flikken 't weer hé.
Ze komen aanzetten met zo'n deftig woord als participatiesamenleving.
Krijg nou wat , dat gooien ze gewoon in de troonreden , alsof 't niks is .
En niemand had een flauw idee wat die lui nou weer bedoelen.
Maar onze Alex , die riep 't zo uit zijn strot , zonder te stotteren, na een hele avond oefenen voor de spiegel, met een biertje erbij.
Wat het eigenlijk betekent ?
Als je 't zelf niet meer trekt , dan heb je Greet van tweehoog , die je rug komt boenen na 't douchen.
En Nelis , die ouwe gabber , komt langs met een pannetje snert als 't buiten guur is.
We moeten een beetje op elkaar passen, zeggen ze dan , na zo'n gesprek aan de keukentafel met de gemeente.
Stel je voor , je hebt geen eens een keukentafel .
Geen probleem , zeggen ze dan , je hebt buren en gabbers die je gaan helpen.
Dat zijn , mantelzorgers !
Mantelzorgers? Ik moest effe denken waar ik dat woord eerder gehoord had.
Oh ja, tussen mazzel en Mokum in m'n woordenboek.
Op Facebook had ik een leger van 16456 'vrienden"
Maar dan vraag je ze te helpen met verschonen en een wasje te doen en ze zijn ineens allemaal druk .
Lazer maar op !
Ik werd pislink , heb ze allemaal gedumpt en nou heb ik alleen nog m'n buren over.
Dus een tip van Flip: hou je buren te vriend, want je weet nooit wanneer je ze nodig hebt.
Flip de K.
++++++++++++++++++++
Toch wel gezellig , een beetje hulp.
Hoe voer je een keukentafelgesprek ?
De doos van Toos.
Vandaag vond ik een brief in mijn doos over een echte held.
Een soort Jan Pieterzoon Koen.
Maar lees zelf maar .
Toos .
Geachte Mijnheer Han,
Misschien heeft u zich ooit afgevraagd hoe je een legende wordt in de kunst van het soldaat zijn.
Nou , ik was al een gehoorzaamheidsgoeroe op school en dat zonder dat iemand ducktape nodig had om mijn mond te snoeren.
Gewoon een lief gehoorzaam jongetje.
Maar echte gehoorzaamheid, het soort dat als een robot reageert op elk bevel dat leer je pas goed in het leger.
En als je niet luistert ?
Dan wacht je een glorieuze carrière in het schrobben van toiletten met een tandenborstel.
Vervolgens ga je over tot het schieten op poppen , die zo levensecht zijn ,dat je ze bijna excuses aanbiedt na elk schot.
Sorry , kartonnen Kevin, het was jij of ik.!
Het motto is simpel : Niet nadenken , gewoon doen.
Want stel je voor dat je gaat piekeren over het feit dat de vijand misschien ook wel een gezinnetje thuis hebben , dat voor vader bidt.
Dus houd ik in de oorlog mezelf voor , dat ze slechts van karton zijn .
Ik heb zelfs een indrukwekkende score van 786 kartonnen vijanden neergehaald.
Zoveel zelfs , dat ik beloond werd met de Militaire Willemsorde en een handvol sterren.
Nu geef ik bevelen alsof ik een hondentrainer ben , Zit , mannen zit !!
Maar thuis ? O , waag het niet daar de bevelhebber uit te hangen , tenzij je graag de bank als je nieuwe slaapplek wilt uitproberen.
Thuis is er namelijk een heel ander soort gezag aan de macht.
En onthoud goed , we vechten altijd voor het goede zaak .
Dat denken ze aan beide kanten.
Beide denken , we zullen ze een lesje leren.
Want de enige goede vijand is een dode vijand... van karton welteverstaan.
A de V , commendant in ruste.
++++++++++++++
Vandaag vond ik een brief in mijn doos over een echte held.
Een soort Jan Pieterzoon Koen.
Maar lees zelf maar .
Toos .
Geachte Mijnheer Han,
Misschien heeft u zich ooit afgevraagd hoe je een legende wordt in de kunst van het soldaat zijn.
Nou , ik was al een gehoorzaamheidsgoeroe op school en dat zonder dat iemand ducktape nodig had om mijn mond te snoeren.
Gewoon een lief gehoorzaam jongetje.
Maar echte gehoorzaamheid, het soort dat als een robot reageert op elk bevel dat leer je pas goed in het leger.
En als je niet luistert ?
Dan wacht je een glorieuze carrière in het schrobben van toiletten met een tandenborstel.
Vervolgens ga je over tot het schieten op poppen , die zo levensecht zijn ,dat je ze bijna excuses aanbiedt na elk schot.
Sorry , kartonnen Kevin, het was jij of ik.!
Het motto is simpel : Niet nadenken , gewoon doen.
Want stel je voor dat je gaat piekeren over het feit dat de vijand misschien ook wel een gezinnetje thuis hebben , dat voor vader bidt.
Dus houd ik in de oorlog mezelf voor , dat ze slechts van karton zijn .
Ik heb zelfs een indrukwekkende score van 786 kartonnen vijanden neergehaald.
Zoveel zelfs , dat ik beloond werd met de Militaire Willemsorde en een handvol sterren.
Nu geef ik bevelen alsof ik een hondentrainer ben , Zit , mannen zit !!
Maar thuis ? O , waag het niet daar de bevelhebber uit te hangen , tenzij je graag de bank als je nieuwe slaapplek wilt uitproberen.
Thuis is er namelijk een heel ander soort gezag aan de macht.
En onthoud goed , we vechten altijd voor het goede zaak .
Dat denken ze aan beide kanten.
Beide denken , we zullen ze een lesje leren.
Want de enige goede vijand is een dode vijand... van karton welteverstaan.
A de V , commendant in ruste.
++++++++++++++
Modern Sprookje.
Er was eens een belegger, genaamd Hendrik, die altijd op zoek was naar de gouden formule , om zijn investeringen te laten groeien.
Op een dag hoorde hij over een Mysterieuze waarzegster , genaamd Madame Zara, die beweerde de toekomst te kunnen voorspellen met behulp van haar glazen bol.
Hendrik was sceptisch , maar ook nieuwsgierig.
Hij besloot een bezoek te brengen aan Madama Zara's kleine winkeltje aan de rand van de stad.
Het belletje boven de deur rinkelde toen hij binnenkwam en een walm van wierook vulde de ruimte.
Madame Zara zat achter een tafel met een glinsterende glazen bol in het midden.
Ah, een goede belegger , zei madame Zara met een mysterieuze glimlach.
Ik zie dat je op zoek bent naar rijkdom.
Kijk diep in mijn bol en laat je toekomst onthullen.
Hendrik keek aarzelend in de glazen bol en zag flitsen van grafieken , cijfers en dollarbiljetten. Een heerlijk gezicht.
Madame Zara begon te mompelen en sloot haar ogen.
Toen opende ze ze weer en keek Hendrik indringend aan.
Beleg ik aardappelschilmesje , fluisterde ze . De markt zal exploderen !
Hendrik fronste. Aardappelschilmesjes . Dat klonk niet erg lucratief.
Maar hij besloot het er op te wagen en investeerde er al zijn spaargeld in aardappelschilmesjes.
Tot zijn verbazing begon de verkoop te stijgen .
Binnen enkele weken was hij schatrijk geworden.
Iedereen ontdekte dat je met een aardappelschilmesje honderd en één dingen kunt doen , zelfs schillen.
Iedereen vroeg hoe hij zo succesvol was geworden.
Hendrik vertelde er eerlijk over . Over madame Zara en de glazen bol.
Een grote fout en dom. Want de beurswaakhond werd wakker en dacht , die is handelen met voorkennis .
Hij werd gedwongen zijn belang in aardappelschilmesjes te verkopen en kreeg een flinke boete.
Hij keerde terug naar zijn oude leven als een gewone belegger .
Toch leefde hij nog lang en gelukkig ,want dat hoort bij een sprookje en hij danste het verhaaltje uit.
Meneer Han. ++++++++++++++++
Er was eens een belegger, genaamd Hendrik, die altijd op zoek was naar de gouden formule , om zijn investeringen te laten groeien.
Op een dag hoorde hij over een Mysterieuze waarzegster , genaamd Madame Zara, die beweerde de toekomst te kunnen voorspellen met behulp van haar glazen bol.
Hendrik was sceptisch , maar ook nieuwsgierig.
Hij besloot een bezoek te brengen aan Madama Zara's kleine winkeltje aan de rand van de stad.
Het belletje boven de deur rinkelde toen hij binnenkwam en een walm van wierook vulde de ruimte.
Madame Zara zat achter een tafel met een glinsterende glazen bol in het midden.
Ah, een goede belegger , zei madame Zara met een mysterieuze glimlach.
Ik zie dat je op zoek bent naar rijkdom.
Kijk diep in mijn bol en laat je toekomst onthullen.
Hendrik keek aarzelend in de glazen bol en zag flitsen van grafieken , cijfers en dollarbiljetten. Een heerlijk gezicht.
Madame Zara begon te mompelen en sloot haar ogen.
Toen opende ze ze weer en keek Hendrik indringend aan.
Beleg ik aardappelschilmesje , fluisterde ze . De markt zal exploderen !
Hendrik fronste. Aardappelschilmesjes . Dat klonk niet erg lucratief.
Maar hij besloot het er op te wagen en investeerde er al zijn spaargeld in aardappelschilmesjes.
Tot zijn verbazing begon de verkoop te stijgen .
Binnen enkele weken was hij schatrijk geworden.
Iedereen ontdekte dat je met een aardappelschilmesje honderd en één dingen kunt doen , zelfs schillen.
Iedereen vroeg hoe hij zo succesvol was geworden.
Hendrik vertelde er eerlijk over . Over madame Zara en de glazen bol.
Een grote fout en dom. Want de beurswaakhond werd wakker en dacht , die is handelen met voorkennis .
Hij werd gedwongen zijn belang in aardappelschilmesjes te verkopen en kreeg een flinke boete.
Hij keerde terug naar zijn oude leven als een gewone belegger .
Toch leefde hij nog lang en gelukkig ,want dat hoort bij een sprookje en hij danste het verhaaltje uit.
Meneer Han. ++++++++++++++++
De Beurswaakhond
Voor leuke berichtjes of opmerkingen , schrijf
sibille@kpnmail.nl
sibille@kpnmail.nl